Ölmek Zamanı Şiiri - Attila İlhan

Attila İlhan
15 Haziran 1925 - 11 Ekim 2005
190

ŞİİR


1153

TAKİPÇİ

Ölmek Zamanı

dağılırdı saçlarınız yaz akşamı
batan güneşe karşı / kumral
susardınız ne de çok susardınız
anlaşılması güç susmanızın anlamı
sanki bir bulmaca uzun bir sarmal
uzadıkça sersem eder adamı
o zaman sevmek değil ölmek zamanı

(uzak bir kız sisli mavi susarsa
acılarla yüklüdür suskunluğu
akıl almaz tehlikeler içerir
hele hayatında bir sürgün varsa
kelepçe kuşlarının buz gibi uçuştuğu
o siyah tren uğultularla gelir
bütün üçüncü mevki
..........
..........

Attila İlhan
Kayıt Tarihi : 23.11.2002 01:02:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ayşe Karapınar
    Ayşe Karapınar

    ÖLMEK ZAMANI


    dağılırdı saçlarınız yaz akşamı
    batan güneşe karşı / kumral
    susardınız ne de çok susardınız
    anlaşılması güç susmanızın anlamı
    sanki bir bulmaca uzun bir sarmal
    uzadıkça sersem eder adamı
    o zaman sevmek değil ölmek zamanı


    (uzak bir kız sisli mavi susarsa
    acılarla yüklüdür suskunluğu
    akıl almaz tehlikeler içerir
    hele hayatında bir sürgün varsa
    kelepçe kuşlarının buz gibi uçuştuğu
    o siyah tren uğultularla gelir
    bütün üçüncü mevki cıgara dumanı)


    bana susar bir hayalle konuşurdunuz
    hani fakülteden çıkarken vurmuşlardı
    kollarınızda ölen tıbbıyeli çocuk
    birbirinize nasıl da uymuştunuz
    sevginizde yüceltici birşeyler vardı
    korku bulaşığı garip bir mutluluk
    bir filmi hatırlatan belki bir romanı


    (uzak mavi kız dalgasız bir su
    ah onun yalnızlığı benim yalnızlığım
    içimizde gemiler ansızın yol kesiyor
    ansızın beni de vururlar mı korkusu
    izlendiğini sanmak her gece adım adım
    şehrin karanlığında devriyeler geziyor
    telsizde cızırtılar / cinayet alarmı)


    eflatun ve ıssız ağzınız bir muamma
    susardınız arkasında susmuşluğunuzun
    tekrar tekrar sizi duruşmaya çağırırlar
    geç vakte kalır sorgular bitmez ama
    hapislik nedir ki / unutulmak asıl sorun
    seyreldikçe seyrelir istanbul'dan mektuplar
    ne arayanı kalır gittikçe ne soranı


    (baksa da beni görmüyor sanki yokum
    duymadığı açık anlattıklarımı
    sessizliği kalabalık giremiyorum
    ölüler kuşatılmış sağımı solumu
    geçmişte yaşıyor biliyorum
    bir anlatabilsem onsuz olamadığımı
    o zaman sevmek değil ölmek zamanı)

    Attila İlhan

  • Ufuk
    Ufuk

    hiç ölmeyecektin be usta... ölemedin ki...

TÜM YORUMLAR (2)