Ölmeden Uyanmalısın Şiiri - Meçhulle Şii ...

Ölmeden uyanmalısın insanoğlu..
İçindeki çocuğu kaybetmeden,
Daha fazla acı çekmeden
Saflığını ve temizliğini yitirmeden
Henüz nefes almaya devam ediyorken
Uyanmalısın insanoğlu..

Kaybettiğin onca şeye rağmen vazgeçmemelisin
Çünkü hiç bir zaman kaybeden sen değilsin..
Merhametinden vuranlar, merhameti kaybetti
Sırtından vuranlar dostluğunu
Kalbinden vuranlarsa sevgini kaybetti..

Kaybeden hiçbir zaman sen olmadın
İnsanlar sana bambaşka bir değer kattı
Aklınla kalbin arasındaki savaşı bitirip
Yeni bir hayata uyandın aslında..
Kirletilen pencereler yıkıldı..
Değişime uğrayan bir perspektif..
Vicdan sorgusu ve hayaller..
İnsanlar hiç acımadı sana ama
Ruhunun şifasını verdiler sonunda..

Sonunda sen de ‘Sen’ olmayı öğrendin
Özbenliğine değer verdin
Ki vermelisin de..
Senin olmayana neden bu kadar tolerans tanırsın ki
Elinde böyle bir mücevher varken
Neden heder edersin ki..

Şimdi yaşamak dediğimiz saltanatın bütün yorgunluğuna inat
Kalk
Kalk ve yürü üstüne tüm haksızlıkların
Hakkın olanı al ve durma..
Unutma
Zor yolların sonunda müjdeler vardır
Sana müjdelenen belki de bahardır..