Kalbimiz kurudu....
Gönlümüz çorak mı çorak...
Vicdan hesab edemedi masivanın yükünü...
Gökler paklayamadı yağmurla karla atîd'in yazdıklarını...
Rakîb'in boynu bükük,
Develerin sorulacak hesabı şöyle dursun,
Bir çocuğun sırtındaki teri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta