Küçücük şeylerden mutlu olmuşum meğerse.
Çocukluktan mı kalmış, yoksa hiç büyümemişim.
Nedense olmadı hiç hafızamda çokça istemek.
Etrafımda hep çok isteyenler mi oldu acep.
Gözü, gönlü doymazlar mı oldu etrafımda hep.
Çok abartmışım küçücük bir gülümsemeyi.
Uzun uzun olmasa da iki lafın belini kırmayı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta