İnsan olduğundan çok olamadıklarından ibaret
Elde edemediğine karşı açlığı çaresizliğe bürününce
İçinde kırık dökük cümleler biriktiriyor
Olası karşılaşma ihtimali için
Sonra anlıyor
Zaman sadece akıp gitmiyor
Giderken izler kazıyor insanın
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta