Ölemezsin II Şiiri - Anıl Şen Pika Şair

Kim geldi... Sevgilim geldi, değil mi? Biliyordum... Dedim size, bana inanmadınız. Dedim ben size ama siz beni bu küçücük odaya kilitlediniz, saçma sapan ilaçlar verdiniz... Hayatımı çaldınız ulan! Bebeğimiz de büyümüştür şimdi... Onun büyümesini göremedim... Neyse, çağırın onları. Ya da neredeler, ben gideyim yanlarına... Yeter artık, bıktım sizden... Çıkarın beni buradan, ben deli değilim! Sizler körsünüz... Görmüyorsunuz. Dünyadaki iğrenç şeyleri görüyorsunuz sadece. Ben ise sevdiğim kadını ve büyümeyen o minik elleri, küçücük burnu olan bebeğimizi görüyorum işte... Kıskanıyor musunuz yoksa? Evet, evet! Anladım, siz kıskanıyorsunuz... Zaten siz insanlar hep böyle değil misiniz? Sizden mutlu bir insan görünce onu çekemiyorsunuz. Bırakın artık, sevdiğime gideyim... Aha, bak! Gördün mü? Bahçede bankta oturuyor. Bak, kucağında kundağa sarılı olan bebeğimiz... Gördün mü şimdi, inandın mı bana? Çekil önümden, bırak beni!

​Sevgilim... Hoş geldin. Beni bulacağını biliyordum. Çok şükür buradasın, yine tam karşımdasın... Hayır, hayır; düşünme böyle. İnan benim hiç suçum yok. Bunlar bırakmadı ki geleyim sana ve bebeğimize. Neden mi? Çünkü inanmıyorlar bana; görmüyorlar sizi, varlığınıza inanmıyorlar. "Öldüler" diyorlar sizin için. Biliyorum, ölmedin sen. Bak, karşımdasın... Hahahah! Evet sevgilim, deli olan bunlar.
​Çok özlemişim o mavi gözlerini... Ne güzel bakıyorsun aşkla bana. Neden suratını astın yine? Merak etme sevgilim, şuradan bir çıkayım, hayalini kurduğumuz o dağ evine gideceğiz. Evet, çocuğumuza salıncak kuracağım. Evet güzelim; bizim için de bir çardak yaparım, akşamları otururuz. Her zamanki gibi semaverimizi demleriz, sen mahalledeki dedikoduları anlatırsın, ben de seni dinlerim. Evet, evet... Dinlerim hem de hiç sıkılmadan. O sırada çocuğumuz bahçede koşturur, salıncağa biner...

​Hadi gel, kalk; arkadaşımla tanıştırayım sizi. Kalk hadi, ne olur... Sonra doktorlara gösteririm seni. Bana inanırlar ve çıkarım buradan. Sonra da hayalini kurduğumuz ne varsa yaşarız işte. Evimi özledim, bebeğimizi özledim, seninle karşılıklı kahve içmeyi özledim...