Nefesin nefesimi tüketiyor.
İçim içimi yiyor
Bütün günlerim seni özlemekle geçiyor
Ah şu dünya telaşı seni benden götürüyor.
Ve sen gidiyorsun
Bense bir sabah göğsümde ki acınla uyanarak
Yastığımın sol tarafını yoklayarak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta