Öldüm nihayet, öldüm işte
Gözlerimi açtım zifiri karanlığa
Karanlığa... Sadık dostuma, can yoldaşıma
Yoklukta var olmayı öğreten tek arkadaşıma
Öldüm nihayet, öldüm işte
Seyrediyorum dünyayı omuzlar üzerinde
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta