Düştü artık akşamlar yakamdan.
İki elim almıyor başımı, avuçlarımın arasına.
Seni düşünmüyorum, başucumda.
Dalmıyorum uyanık kasvetlerin şafağında.
Dünya dar gelmiyor artık inan.
Dönmüş zaten karışık her şey yün yumağına.
Yüzsüzler ayan beyan ortada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta