Bir hânede aç uyuyan bulunsa,
Onu, Ömer duyar idi ol vâkit.
Öz nefsinin rızkın kesip verirdi,
Muhtaç yeyip doyar idi ol vâkit.
Aç gezerdi, aslâ şekvâ eylemez;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta