Öküz Aşkı Şiiri - Enver Bilgiç

Çocukken öküz güttüm tarla harman sürdüm onları iyi tanırım....1970 li ortaokula gittiğim yıllardı. Bahar ayının güzel bir gününde Köyümüzün Tavşan Tepe dedikleri mevkisinde tarlamızı nadas etmek için sabahın erken saatlerinde Öküzlerle birlikte yola koyuldum. Hava hafif serin ve bulut geçişleri vardı. Öküzleri Tarlaya yakın yerlerde ve anlıklarda epeyce doyurduktan sonra pulluğa koşma zamanı gelmişti. Öküzlerimizin birisi uysal ve yavaş sarıya çalar renkteydi diğeri ise huysuz azgın ve boz renkliydi. Benim üstümde de ince mont benzeri kırmızı bir eşofman vardı. Uysal olan öküzü kulağından tutup yavaşça boyundurağa geçirdim. Onun görevi çiziden gitmekti. Diğer azgın öküze doğru yaklaşırken öküz daha da azgınlaşıp başını aşağı yukarı sallayıp burnundan derin derin soluyordu. Tam kulağından veya boynuzundan tutacakken huysuzlaşıyor burnundan soluyayarak benden uzaklaşıyordu. Bunu defalarca öküze yalvararak güzel sözler söyleyerek uzun bir müddet tekrarladım ve uğraştığım halde bir türlü başaramadım.Tam kulağına elimi uzatıyorum öküz benden kaçıyordu. Hiç böyle bir şey yaşamamıştım daha önce. Ne yapacağımı bilemiyordum.Eve dönünce büyüklerime ne diyecektim. Öfkelendim, sinirlendim öküzü kovalamaya başladım bu sefer. ne yapıp ettimse bir türlü sonuca ulaşamadım. Diğer Öküzü de söylenerek boyunduruktan koyverdim. Tarlayı süremeden öküzleri önüme katarak köyün yolunu tuttum. Köye de erkenden döndüğüm için anladılar bir terslik olduğunu. Sızlanarak durumu anlattım onlara. Ve ..uzun yıllardan sonra anladım ki o öküzün bana tutulmayışı üzerimdeki kırmızı eşofmandanmış. O an bilmiyordum ki İspanya'yı boğa güreşlerini... Ve.. Öküzün dana iken hayalarının burulduğunu..😮‍💨