Okuldan Mektup Şiiri - Emrah Dursun

Nasıldı.
Koltuklara yapışırken,
Battaniye altında korku filmi izlemek.
Çığlık atışın,
Gözlerini kısışın,
Hatırlıyorum da.
Mısır patlattığımda ilk sen zıplardın yerinden.
Bir keresinde düşüp koltuktan,
Ayağını burkmuştun.
Şimdi somurtmanı bile özledim.
Titrek ellerimi tutmanı.
Ama,
Başka şekillerinde vardı senden güzel!.

Nasıldı?
Yollarda dolaşırken,
Ani bir yağmurla taksi çevirmek.
Şirin muhabbetin,
Gözlerini parlatışın,
Hatırlıyorum da.
Param olmazdı bazen.
Sende olmasan,
Belki sopa yerdim şöförden.
Şimdi sana borç yapmayı bile özledim.
Söylediğim o tatlı yalanları,
Her seferinde inanmayışını,
Yüzümü kızartışını,
Rüyamıydı bir an uyululan?
Ama,
Başka huylarında vardı senden güzel!.

Nasıldı?
Kitaplara baka kalıp,
O zor problemlere kafa yormak.
Kafa yorup bulamamak.
Tüm formüllere inat,
Kızarak...
Kalem bir tarafa,
Kitap bir tarafa fırlatıp.
Tüm lanetlerimin özründe,
Geri toplamak.
Hatırlıyorum da.
Böyle yaptığım için kızıyordun bana,
Bende dilimi çıkartıyordum sana,
Acayip sesler çıkararak.
Bir keresinde tokadı yapıştırdın suratıma.
Sonra...
Gönül almak için çay yapmanı,
Benimde kanışım.
Geç olunca kızlar merak eder bahanesiyle,
Yurda dönüşün.
Şimdi bir fotoğrafın var elimde,
Öğrencilikte bitti.
İş hayatı sıradan vaziyetle girdi sensiz hayata.
Kamyon sırtında, bazen geçerim anıların geçtiği şu yerden.
Şimdi senle çalıştığım dersleri bile özledim,
Ne kadar sevmesem de matematiği
Senle buluşmayı,
Dolaşmayı kampüste.
Doktor hayallerin,
Ev hayallerin,
Şiirlerini dinlemek...
Özlemlerin.
Özlemin ilacı var mı özlemim?
Kalp sızısı var biraz.
Ama,
Önceden...
Beni hatırlayışın vardı senden güzel!

"Sevgilim ve hikâyeler" 7
21.03.2002 /05.04.2008
Esenler / Bağcılar