Okul bahçesinde kaldı adın,
Bir köşede paslı bir umut gibi.
Zil çaldı, herkes sınıfa döndü,
Biz başka hayatlara dağıldık.
Aynı sıraya hiç oturamadık,
Hep bir boşluk vardı aramızda.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta