Aşk’sa ben…
Ben öyle bir Aşk oldum ki,
Gözlerimden bir kor ateş olup çıktı ruhum,
Senin deniz dalgası,
Kıpır kıpır saçlarına dokundum,
Baygın sevgini taşırsın…
Baygın nefesim düşer, gözlerimde kanar sevgim,
Ruhum huzursuz geceler yaşar, çıldırır san ki,
Bir çukurun dibine düşer adımlarım, gömer tenimi,
Görünmez karanlık dökülür güne, gece doğar san ki…
Ben sendeyim…
Bir şarkı gibi dilimde dolaşıyorsun
Ruhu okşayan bir huzur var sende
Duygularıma dokunup mest ediyorsun
Tene eş olan bir tat var sende…
Bende ağladım, ağlamak nedir bilirmisin?
Ağlamak nedir bilirmisin?
Kaç kere ağladın, karanlıklarda…
Ruhunu hüzün, hiç örttümü?
Bedenin kırılgan, yorgunluklara düştümü?
Birer hayat olalım…
Ruhum bir kuş olmuş gidiyor beni de alıp yanına
Özgürlüğün bulut ötesinde maviye dokunuyorum
Gözlerimden birkaç damla yaş akıyor sevinçten
Dökülüyor hüzünlerim yüreğim sevgi doluyor…
Bir döngü şafağı…
Gözlerim bir noktada, takılı kaldı,
Aşamaz ufku, ruhum ötelerine,
Yangın yeridir, yürek çarpıntım,
Söndürmez yağmurlar, nafile gelir.
Bir kuyruklu yıldızda geliyor…
Attım adımlarımı yolumu aradım, senden sonra…
Gözlerim hep saklı, bakışlarında yaşadı seni,
Hayal gibi karanlık mağaralar, yol oldu bana,
Yüreğim hep saklı, duygularında yaşadı seni…
Bir kez ben ol senden çık…
Bir kayıp rüzgâr oldum esemiyorum sevgiye
İçimdeki aşka nefesimi veremiyorum son kez
Boğuyor hayat can çekişiyorum…
Gözlerimden bir damla yaş süzülüyor toprağa
Hasret kaldı bu gönül…
İçimdeki sensizliğin, boşluğunu doldurmuyor,
Güneşin yakan sıcaklığı bile…
Bir gün hayat, bana veda ederken,
Sormasın gözlerime, neden üşüdüğümü…
Sevgi çıkmazın da…
Sarsılan duygularda, kıskıvrak yakalanan,
Umudu ekerken, içte yıkılan,
Hayatın şerbetinden, içip de bayılan,
Sevgi çıkmazında, yaşayan ömür…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!