Oktay Çekal Şiirleri - Şair Oktay Çekal

Sevginin mahşer yoğunluğunu…

Bencil duygular sarılmış,
Karanlık duraklarda,
Bekleyen bir sessizlik,
Çığlığında geliyorum…

Bir Sevgi Koptu Hayattan, Kayıplara Karıştı.
Yürek Durdu, Solukta Tek Bir Nefes Kalmadı
Aradım Okyanusun, En Derin Görünmezinde
Bir Hava Kabarcığında Nabzı Durmuş Teninde.

Çiçekler Saf Olmuş, Her Renkten Gelmişler.

Yoksan yokum senden sonra…

Sevgimi gömdüm bir çukura örttüm anılarımı üzerine
Yüreğimi söktüm bir taş koydum göğsüme senden sonra
Akmıyor duygularım kurudu silindi gözlerimden hayalin
Hayattan söktüm kendimi nefesim sustu sende sonra…

Dimdik gidiyorum…

İçimden çıkmayan, bir zehir gibisin,
Ölüyor her gün bedenim,
Susuyorum, sessizliğimde bile varsın,
Ruhum huzursuz ve belirginsizlikte.

Kördüğüm Bir Hayatın, Çıkmazındayım
Örümcek Ağı Gibi, Kader Sarmış Ağını,
Adım Atamıyorum, Görünmüyor Ki; Önüm,
Arap Saçı Gibi, Dört Yanımda Tuzak Var.

Doludizgin Giden, Yüreğim Sendeledi,

Akıyor yüreğimden…

Gözlerim bir görüntüde, takılı kalıyor,
Yok, olmuyor gürültüler, körüklüyor hayatımı…
Bilinmeyen gölgeler, tam ortada karışıyor gizlice,
Silinmiyor beklenmedik, hayal kırıklılarım…

Aşk alsın götürsün bizi, mutluluğa…

Bir yıldız olsan geceme, tutsan elimi alıp götürsen,
Yüreğimi ısıtan bir sevgi olsan, mesela sevsen beni,
Beklediğim beyaz gelinlikli, duvağında gözleri gizli,
Hayallerimin kadını, masallarımın prensesi olsan…

Aktım özgürlüğe…

Bir mızrap gibi dokundun, gönül telime,
Aşkı ördüm emekle, duygularda,
Sevgi güneşi oldun, ruhumu ısıttın,
Bedenime can gibisin, nefesime yaşam…

Bedenime döneceğim…

Umursamaz yarınların, arkasından gitmek yok!
Keseceğim yollarını, bu anımda olacağım.
Gönül sazın teline vurup, nağmelerde hayat bulup,
Ruhumda kök salan, duygularda coşacağım.

Sevginin hakkını vermelisin...

Sevgi âdemle başlar. Yaşam kadar eskidir.
Önce kendini seveceksin ki; insanı sevesin…
Aynaya baktığında, yüzün gülmeli,
Bir aslanı sevdiğin kadar, bir böceği de sevmelisin