Herşeyin çaresizini sevdim
yüzemeyen balıkları
uçamayan kuşları
konuşamayan insanları anladım en çok
gerek yok anlatmasına kendilerini
yürüyemeyen insanlara koştum en çok
Her şey neysede
Seni unutmak zor olacak
Bu iki ucu çengelli zırhı
Söküp atmak imkansız yüreğimden
Yüreksiz kalışıma aldırmıyorum
Bombalar patlatmaktan zor bedenimde
Seni dağlarda eskiteceğim yüreğim
Sen ki şehirlere sığmadın
Sen ki taştın şehirlerden
Sen ki yenildin şehirlere
Sen ki yoruldun
Henüz startındayken yarışın
Bizim dağlar gecelerde büyür
Sevgimiz gibi
Gecelerde çoğalır
Bizimse dağlar
Yok bizim değilse
Yok olur erir
Tutma ellerimden düşersin
Bir uçurumun kenarındayım
Sen topuklu ayakkabı giymişsin
Yüksek ökçe
Ayağın burkulur
Düşersen
Hani beraber ağlayacaktık
Bu dağ üstüme yıkılıyor
tek başıma eziliyorum
yanlızım,sen yoksun
Yalan söyledin
Ölmeden seni de öldürmeliyim
Yitip bir sevdayı aradılar
Bulamayınca yunuslar
Astılar kendilerini karaya
Ben bir canıma kıymazken
Sürüler halinde katledildiler
Son bir pişmanlık var mıydı bilemiyorum
Açıl yüreğim okyanuslara
Okyanuslarda gemi ol
Al sırtına taşı insanları
Umutları
Sevinçleri
Hırsları
Ben bir sarı gördüm güneşte
Ve güllerin üstünde
Bir renk alabildiğine uzak acıdan umutsuzluktan
Ve bir kızıl gördüm zerdalinin olgunluğunda
Zerdali dedim yanıldım
Bizde kayısı derler
Bir kış günü
Bir ceviz ağacında
Bir ceviz buldum
Çok açtım
Teşekkür ettim tanrıma
Ve kırdığımda çürüdüğünü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!