İyiki geldim dünyaya
Yaşam bir elime ateş
Diğerine bir buz tutuşturdu
İyiki geldim dünyaya
Başka tutacak elim yoktu
Yanarken donduğumu anlayamadım
İsterim ki dudakların
Hep bir yerlerim de
Bazen dudaklarımda
Bazen boynumda
Bazen avuçlarımda nefesin
Bazen kollarımda sıcaklığın
Hepsi bir rüyaydı
Geldi ve geçti
Aklımda kalan en son
Karıma aldığım kırmızı gül
Ve çocuklarım vardı
Doğruysa
Bedelini senin ödemediğin her şey
Sana ait olmayandır
Asalet bu senin olmayanları hor kullanmamaktır
Başkalarının emeğine saygısızlık etmektir sahip çıkmamak
İşte soysuzluk budur
Soruyordun
Şuradan kesmek istiyorum kolumu
Şu kolumu da şuradan
Şurası neresi diye sormayın
Canınızın istediği yer
Ya parmakların bitimi
Ya bilek
Biri bu kenti yakmama yardım etsin
Bu umarsız
Bu her şeyi kabullenen
Bu kirlenmiş şehri yakmak istiyorum
Biri bana çakmağını versin
Denize söylesem boğar mı bu kenti
İstemeden dinliyorum
İstemeden kulaklarıma doluyor sesin
İstemeden seviyorum seni
İstemeden geliyorsun aklıma
İstemeden giriyorsun koluma
Kolum uzaklarda kalıyor senden
Yaşamın öğütüldüğü
Bir değirmende dönüyoruz
Sıramız geldiğinde
Biz de öğüneceğiz
Ve beyazlayacağız
Öyleyse vur beni
Attımsa dalından koparıp meyveyi çamura
Vermedimse isteyene
Öpme beni
En sevdiğinsemde
Ve çaresizi soydumsa sorgusuz sualsiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!