Bir gün gelir de
Bir karınca ayağına basarsa
İncinir miydin
Hâlbuki sen çok basmıştın onun üzerine
Çok öldürmüştün
Bir kuru ekmeğini çaldı
Bunca yıl yaşadım tek başıma
Kim sayarken birden yüze
Yüz birde beni unuttu
Bu işte bu kadar
Ne güneş yakar tenimi
Ne buluttan boşalan yağmur ıslatır
Sevdanı tadım ya
Kurşunda sıksalar işlemez bana
Buymuş
Ben zaten tanrıya inansaydım
Ta başında ölürdüm yaşamın
Var olan cenneti dururken tanrının
Dünya denilen cehennem de yaşamak
Hiçte hoş olmuyor
Hele birde tertemiz ve günahsızsan
Bir şeyler unuttun
Bir şeyler unuttunuz
Ranzamda oturuşun
Parmaklıklarda ellerinin tutuşu kaldı
Ve yüzümün parmaklıklarla bölünüşü
Sen rehin kalmadın
Ne bir selam geldi
Ne haber senden
Yaşar mısın
Kayıp mısın
Ölü mü
Sever misin
Mutluluk nerelerde biliyor musun
Ya bir fıçı şarabın içinde
Damla damla içtiğinde anlarsın
Anlarsın meyhanelerin sarhoşluğunu
Ve mutluluğun avuçlar dolusu parada
Ya da parada olduğunu
Ben sizin lideriniz olmadım
Ben sizi kurtarmadım
Sizin için savaşlarda ölmedi atalarınız
Süngülerle
silaha karşı
havan mermileriyle
Ve bir gün bir insan daha öldürdüm
Bin insan büyüklüğündeydi katlettiğim
Bir gazeteci
Bir yazar
Bir araştırmacı
Bir düşünür
Ben sizin lideriniz olmadım
Ben sizi kurtarmadım
Sizin için savaşlarda ölmedi atalarınız
Süngülerle
silaha karşı
havan mermileriyle




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!