Bir ucunda sen
Öbür ucunda ben dünyanın
Kavuşulur mu
Ömür biter dünya bitmez
Ve ben seni tanımadan
Ve ben seni görmeden
Üşüdünmü
Titriyorsun
Yoksa korktunmu yavrucuğum
Hani korkusuzca
ve özgürce atardın adımlarını
Hani neden yarım kalmışsın
Ayaklarım yerde
ama yere değmiyorum
çünkü astınız
çünkü boynum ipte
sevdiğimde
Seni bir masaya benzetsem
Ve masanın dört ayağı olsan
Acıktımsa bir yemek yesem beyazlığında
Sonra bir meyveye benzesen
Ekşi bir şarap tadında
Burası sevdiğim insanların yanı değil
Burası bir kışla
Burası kör olası kapalı karanlık
Burası gurbet
Burası el
Burası sevmediğim kötülüklerle dolu
Dağlardan öcümü aldım
Artık ayak basmıyorum
Yaklaşmıyorum bir daha
Arasınlar
Yıldızlardayım
Yokluğuma ağlayacak biliyorum
Ben karanlığı da severim
Gecede yıldızlar varsa
İçinde ay olmasa da fark etmez
Ve maviyse bulutlar
Sonsuzsa gökyüzünde özgürlüğüm
Ve pırıl pırılsa yasaklar
Ben küçücük bir çocuk olsam
Büyüsem
Büyüsem
Büyüsem
Ellerim kin
Yüreğim kin
Ne kadar ne yapsan da
Kanımız başka renk akmaz
Kan kırmızı olur
Güneş sarı
Ateşten alır kızıllığını
Su renksizdir
Kaderim neyse yaşarım
Onurluca
Kimseye basmadan
Çiğnemeden
Ezmeden
Kararsızca




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!