Sizler bozuk düzenin kahramanlarısınız
Sizlere sigaramı bile yaktırmam
Zehirleyesiniz diye
Bırakın bir daha temsilciliği
Seninde yüzünde çil
Burnunda kırık var
Ben seni güzel sandım
Severken
Yanıldım
Nasıl da sıradandın
Kuşlar yeşili
Kelebekler çiçekleri sever
Zenginler yeşil yaptırırlar kuraklıkları
En çok zenginler sever güzeli
Parayı herkes sever
Ağaçlar
Mademki ülkem için öldüm
Öyleyse en çok ben sevdim
Nasıl hain olurum
Düşüncelerime sövenler
Bana hain diyenler
Ülkesini sevmeyenlerdir
Gökyüzünde bir güneş vardı
Bir gece kayboldu
Paşam
onudamı astınız
O güneş bir daha doğmayacak mı?
Hani şu minicik çocukların ellerini ısıttığı
Sana öyle bir borcum var ki yüz bin lira
Yüz bin lira dediğin nedir ki
Bir kurşun yarası kadar bile değil
Sanırsın ki yüz milyon lira
Her sabah sorarsın
Her akşam da
Yağmuru sil camlardan
Ve gözlerinden ağıtları
Güzelliğini kirletmesin
Upuzun şu yolların üstünden akan
Güneşi at
Yorgun işçiliğimin üstünden
Geleceğim karıcığım apansız
Bebeğini emzirirken ağlayarak
Ninniler söylerken geleceğim
Beşiğini sallarken yorgun kollarında
Çalacağım kapını
Kıracağım zincirlerini korkunun
İnsanlar öldüğünde
Hiç başkaldırmazlar
Haksızlıklara
Başkaldırmadan yaşayanlar da ölüdür
Babalar nasıl ölür
Nasıl ölür anneler
Minicik yavrularını terk eder
Yaralarsan acır her yarım
Unuturum terk edildiğimi
Hep kanat bir yerlerimi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!