Ölmektense bir ömür
HER akşam
Sevdanı atarsan yüreğinden
Öbür akşam olmadığında
Arayacağın kimse kalmaz
Her akşam ölmezsin böylece
şimdi size insan olun desem
hep bir ağızdan insanız diyeceksiniz
peki içinizde hiç değilim diyen olmayacakmı
önce ben
değilim diyorum
hiç insan olamadım
Ayağımın altında dünya
Bassam bir ucuna
Öbür ucu ayağa kalkar
Devrilir
Basamam
Sen de varsın içinde
Ölmek anlatılır gibi değil
Anne o ağlayan çocuk benim
O sokağa attığın aşağıladın
Sevmediğin
Bir oyuncağını çaldı diye hırsız sandığın
Baba o işsiz genç benim
Nerede bir kaldırım
Orada yalvaran bir dilenci görsem
Başımı önüme eğer giderim
Başım ki eğilmez benim
Dimdik
Nerede kavgada vurulan bir can görsem
Elbette seninle ölümleri de paylaşırım
Ama bize yaşamak yakışır
Yaşasak daha faydalı oluruz
Ölümün kimseye yararı dokunmaz
Çal yüreğim kapılarını acının
Açılsınlar
Sevinçten bize pay düşmedi
Sen sakladın kendini
Kaçırdın benden
Benden de kimseye hayır yok
Ölümün üstünü aç
Eşeler gibi yap toprağı
Kibriti çal yakar gibi sigaranı
Duman çıksın ağzından
Dünyayı yak demiyorum
Eş toprağı eş toprağı
Zengin olsaydık neyse
Fakiriz işte anasını satıyım
Her şeyde parayla
Ölümün adı var
Gözünü seveyim
Ya aç kalmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!