Tanrının bütün meleklerini salmıştın İstanbul’a.
Süleymaniye, Sultanahmet, Ayasofya.
Sakin dönerken yurda.
Elçiye zeval olmaz.
Annen telefonda.
Yüreğim çarpa, dilim yalana, teselli ederdim.
Sen inandığın tüm yeminleri ettirirdin.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta