Öğretmenim Şiiri - Sadi Yıldırım

Gün geldi Çanakkale’ de,
Kocatepe’ de,
Tepenin en kocasında,
Bir mermi oldum,
Saplandım düşman bağrına.

Gün geldi tomurcuklandım,
Gül oldum,
Bir köy okulunda,
En masum çocuğun bağrında,
Minicik kalbinde.
Bir harf oldum,
Hecelendim dillerde.
Yanık bir türkü oldum,
Kırık gönüllerde.

Belki kırık bir sazda,
Paslı tellerde dillendim:
“Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” diye.
Heyhat…
Oysa kırılan,
Dövülen, şehit edilen,
Horlanan benim şu günlerde.