Bir başlangıç için sana doğru koştum güya
Hiçbir zaman bitmeyecek sanmıştım bu rüya
Felsefe ile felsefi nutuklar değişti
Bu kaçış, akan zamana bir boyun eğişti.
Çok uzaklardan her nefes alışın bir resim
Öz niteliktir içinde bulunduğun kesim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta