Güneşi bilmez güne şafak tacı giydirip
En izbe karanlığı sabah saymayı öğret
Tecellinin okunu zülfüyâra değdirip
Her ecri her sevabı günah saymayı öğret
Bir damlanın kadrini nimet bilir bulutlar
İsyana yar diyerek dirilir bunca putlar
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta