Ben şair adamım ustalarımdan
Elif gibi dik durmayı öğrendim.
Yalan dolan geçmez benim aklımdan
Eğri kalbe taş vurmayı da öğrendim.
Aklım Halil İbrahim, kalbim sofrası
Burada baş tacı insanın hası
Bir yudum sevgidir kalbin mayası
İnsan çamur, karmayı da öğrendim
Arkayı bulmadan girilmez cenge
Terazi sağlanmaz kurmadan denge
Köksüz bir ağaçtan beklemem gölge
Aşkla taşı yarmayı da öğrendim
Kendi gelip kendi giden olmadım
Yalan ile sahte dostlar bulmadım
Şükür olsun yalnızlıktan ölmedim
Yaralarım sarmayı da öğrendim
Ozan Ali AYDIN
Ozan Ali Aydın 2
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 21:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!