Dipsiz kuyulara bağışladım umutlarımı
Gündüz olmasını hiç istemedim
Gecelerle dostluğumu pekiştirdim.
Ben sensiz yüreğimi kanatan
Acılarla büyüdüm.
Üzülmedim, can çekişmedim
Acılardan bile
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta