Tırmanıyordu Ankara Caddesini
İnce kemerli kıvrak bel, narin ayak
Tırmalıyordu ardından cesedini
Sivri tırnaklı kediler, ağlayarak
Ve vurdu yere başını çelik asa
İlk sevinç uçtu göklere, çekti gitti
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi ve sizi tebrik eder ...başarılar ve şiir dolu günler diler ...saygı ve hürmetlerimi sunarım....Mehmet Karlı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta