O'nun Şiiri - İlyas Kaplan

Ey gönül, cürm ü hatâdan özge ne kârın senin?
Lutf u ihsân eylemek her dem şiarın O'nun.

Dışta arama Hak'kı, can mülkünde gizlidir,
Sana senden yakın olan şehriyârın O'nun.

Seni bazen nefse terk eyler ki gör aczini sen,
Seni senden kurtarıp vuslatta yarın O'nun.

Aynaya bak, gördüğün fâni hayâlindir senin,
Gönle bak, gördüğün o gizli bahârın O'nun.

Sen cefâ vü kibr ile her lahza isyan eylersin,
O keremle bağrına basmak kararın O'nun.

Toprağa düş, yaş döküp yalvar ki her zerre desin:
"Ey zavallı, derdine derman karârın O'nun."

Hased ü gıybetle doldurdun gönül deryâsını,
Ni'met-i bî-hadd ü bî-pâyân nisârın O'nun.

Vicdanın sızlar da her dem kendini kınarsın ya,
İçteki o gizli çığlık, intizârın O'nun.

Zulmet-i şebde boğulken hıçkırıklarla hemân,
"Rab" deyince nûr-u imdâdı civârın O'nun.

Kendini gurbette sanma, O sana senden yakın,
İçte yanan nar-ı hicrân u şerârın O'nun.

Gâh seni dünya metâı, sîm ü zer mecnûn eder,
Gâh hayâl-i Mustafâ nûr-u dehârın O'nun.

Seni bazen şerle tartar, gah hayra sevk eder,
Kahrı lutfuyla karışmış rüzgârın O'nun.

Kırsa da emvâc-ı fitne keştî-i âmâlini,
Ye'se düşme, sâhil-i lutfu kenarın O'nun.

Nâle kıl, efgân edip ağla bu şeb tâ subha dek,
Yedi kat gökten gelen ses, yadigârın O'nun.

Gözlerin yaşla dolsun, dilinde tevhid ile sus,
Sonsuz rahmet bahrinde tek penâhın O'nun.

Artık ey bî-çâre nefsim, kes bu dâvâdan ümid,
Cümle varlık O'nundur, her karârın O'nun.

redfer

Kelime Dağarcığı (Lügatçe):

• Cürm ü hatâ: Suç ve hata.
• Şiar: İlke, adet, alışkanlık.
• İhsân: İyilik, bağışlama.
• Bî-hadd ü bî-pâyân: Sınırsız ve uçsuz bucaksız.
• Nisâr: Saçma, dağıtma.
• Zulmet-i şeb: Gecenin karanlığı.
• Civâr: Yakınlık, çevre.
• Acz: Güçsüzlük.
• İntizâr: Bekleyiş, gözleme.
• Şehriyâr: Sultan, hükümdar.
• Nar-ı hicrân u şerâr: Ayrılık ateşi ve kıvılcımı.
• Sîm ü zer: Gümüş ve altın.
• Hayâl-i Mustafâ: Peygamber Efendimiz'in (sav) nuru ve hayali.
• Emvâc-ı fitne: Fitne dalgaları.
• Keştî-i âmâlini: Emellerinin gemisi.
• Ye's: Ümitsizlik.
• Nâle kılmak: İnlemek.
• Efgân: Bağırıp çağırma, figan.
• Bî-çâre: Çaresiz.
• Penâh: Sığınılacak yer, sığınak.