Düşünen insanın, ruhundaki yalnızlık,
Anılarla kaybolan bir varlıktır,
Karamsar da olsa, aklından geçenler,
Benliğinde bir nokta, her zaman aktır.
Umut denen özlemin, kör olası beyini,
Çok işleyen makine, yorulan bir kuş olur,
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta