Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Kendimden mi yoksa sensizlikten mi
Biriktiriyorum senli gözyaşlarımı
Ve görmek için seni
Uyku arkası duvarlara dayıyorum geceleri

Sen girdikten sonra ruhuma

Bana bir şarkı söyle
Yok yok içten yazılan bir şiir olsun
İçinden ırmaklar aksın
Dökülsün aşsın denizleri
Yürümesin yılgın saatlere
Sensizliğin yoldaşı sessizlik

Ayrılık gülleri atma sevdiğim
Bülbülü ağlatır solan yapraklar
Aşkımıza hüzün katma sevdiğim
Gözümden ıslanır kara topraklar

Zincirlere vurup gittin sevdamı

Bu şehir bu gece ölüm kokuyor
Varlığımı farketmedi beklemek
Esiyor vabalinden kaçar gibi
Kanımda adına saklanan rüzgar
Kirlendi aydınlığın bayazına astığım mavi
Sokağın şakağına sıktım bir kurşun

Karınca kütüphanesi bir ahşap yaşam
Tozlanmış rafında yanık bir koku
Önermeler sorgular tavsiyeler
Kasnak derisinde gerilmiş topuk nasırı eller
Sağ gösterip sol vuran
Soykırımın alaca kuşak darbesi

saate aldan güneş
aldan
çırpınsın aldatmalar
ardında hüzzam yağmurlar

aldanan mı aldatan mı dünya?

Mutlumusun şimdi benden uzakta
Boş sokak gibiyim kalbim arafta
Haydi zil tak oyna benim tarafta
Beklenmedik anda sende öleyim

Kızıl güle döndüm can verdi kalbim

Soluk soluğa yazıyorum bu şiiri
Anılardan silmek istiyorum cehreni
Unutmak istiyorum
İsyan ediyor vazgeçemediklerim
Unuttukça büyüyor sevdam.!

tanıma istersen yüreğinle baksın bir daha gözlerin
ateşe salmadan dudağımda zincirlensin sözlerin
durup durup üzgün bakma gözlerimi terk etmeden
sevdana el güneş batmadan karanlığa sürgünsem

ihanet mi bilmem seviyorum desen de inanmam

Dolanır yar kokulu yastık koynuna
Geceye terk edilen hayellere takılır
Sevmeleri özümseyen saçımın teli
Ateşlenir sözleri resmeden gözlerin
Gül beyazına hare düşmesin diye
Alevleri yutar akrep intiharına döner