Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Gitmeden vur şakağından bendeki seni
Öyle vur ki kırılsın
Acısın silemediğim hüzün aynaları
Savrulsun yerden yere
İçimdekilerle
Dil ucuyla söylenen sözlerin olsun bavul

Kelimeleri ağlatan esmer rüzgar
Bakma içimdeki kaynayan sulara
Suya dayanır mı ateş?
Unuttuğum dediğim yangınlar dudağımda
Hüzünleri yüzüme vurmadan önce
Yak yüzümü saklayan aynaları!

İhtiras susuzluğunda yüzleşir
Gölgelerde büzülen belirsizlik
Kerbela gözlerimde yürür
Ten ayrılışlarda tuzlanan bakış
Günah ağımda tövbeler
Katrenin saf suyuna hasret

Esti kekik kokulu mor dağların rüzgarı
Ellerimde nasır,karanlığın soğuk yüzü
Gecenin koynundan sineme kor gibi düştü hasret
Yandım,yakıldım gözlerimi koydum yoluna

Kokun hüzün kokmaz tomurcuk gülüm

Karanlıktan korkan sine-i gecem
Gönül iklimine düşmesin diye mi kar
Ay mektupları okunuyor yıldız gölgesinde

Arının balında konuşan
Rüzgar eteklerinde uçuşan çiçek tozu

Aya serenat yapan Ak yıldız
Yada Sirius
Adını sonsuzluk koydum
Senli günlerimi yazmış
Yazmış dağ arkası türeyişi
Sıla türküsü Alp Er Tunga

Mavi inancım
Kalp sesim
Gittin gideli
Gözlerim tutuklu
Tan kızılı bekleyişlere
Sen

Hatırladıkça seni her an
Gider aklım başımdan
Bahar kokulum
Gözbebeğimin alışkını
Hele birde çekip gitmeler var ya
Hesapsız zorunluluktur adı

Silsem sana yazılan ne varsa
Silemem izleri
Kendini görmek istercesine
Beni adımlar gibi kalırsın satırlarda
Yaksam sana yazılan ne varsa
Dumandan öte alevleri okşar gibi

Sen unutmak nedir bilir misin
Göz sularından intihar ederken damlalar
Yalvardı mı gözlerin uykulara
Haykırdı mı gönül toprağın
Ayrılık gölgesinden uzaklaşmak için
Yoldaşın oldu mu şaraba yatırılmış dil alfaben