Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Sinince gün ışığına
Siyahta karanlığın belirsiz korkusu
Ateş kırmızısına döner
Sen ve siz bende var diyen sensizlik
Derin acılarım yakar yıkar
Sen varsın diye seviyorum yalnızlık yalanını

Sanmayın gecenin kalbi yok
Sanmayın gökyüzü anlamaz
Hüzünle öpüşmek için
Düş kırıklıklarını karanlığında saklar
Bulutlarda kızıllığı!

Hazan yağmurlarıyla gelirse yar kokusu
Nara atar yürek varoluşun derin nefesinde
Adını yazdığım kaldırım taşlarına düşer göz yaşlarım
Anılara bağlı ipleri yakar özlem ateşi!

Ayrılığa yürüdüğüm bu yolda

Lahmacun sözler
Karnımda homurtular
Oturdu midem karın şiltesine
Sinsi doyumsuzluğum!
Büyüdükçe büyüdü
Pidenin tahtını sarstı gondola binmiş pizza

Gece sessizliğinde çizdim senli haritamı
Bakışlarından aktı nehirler
Tüten sevdamın dumanında inledi
İnledi aşka yaren yürekler
Anarken ayrılıkları
Yokluğunla parçalandı platolar

Okyanus mavisine salınsın yosun gözlerin
Lepiska saçlarına ipeksi dokunuşumla
Güneş meşalesinde doğsun sabahlar

Yalnızlığımın tarçın kokusuna
Kına yaksın grup vakti

Karanlığın pasını siliyorsa
Sevgiye günaydın diyorsa
Ve sıcak gülümsemenle
Kımıldanıyorsa toprakta yeşil can
Vardır bir bildiğin
Dünyanın ışık topu

kime ağlıyor bu yağmur
ne oldu birden bire
ıslanmış kelimeler neden dilimde
neden benden kaçar gibi
yanarken ben kapatıyor perdesini anılar

Hadi yağ üstüme hüzünlerim
Getirdim ağrıyan yüreğimi
Sarın etrafımı
Güneş gölgeli bulutlar
Es kırlangıç fırtınası
Yalnızlığı soluyorum delicesine

Kapan gün ışıltısını yutan gözlerim
Kapan mahzun gelişler gece yolunda
Kapan ki teninin örttüğü rüyanda kalayım!

Yosunları kıyaya vuran suları ören dalgalar
Susamışlığımın göstergesi mi