Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Öyle bir vurdu ki çığlık
Unutmak mümkün mü feryadı
Kırıkkale’nin beli kırıldı
Ellerin parmak sayısı kadar yaşı
Vahşet izleri adım adım
Bulutlar toplandı gözlerimde

Arkadaş dur dinle,
Dolaşsın sesim duvardan duvara
Sesimle yüreklerde yankılansın
Yankılansın elbet cevap bulacak herhangi bir yerde
Sen değil miydin söyleyen
Haydi mırıldanma söyle? !

Açsam günün bohçasını
Sökülür kocamış dünyanın yaşam iplikleri
Karanlıkta dönence, seni arayan ayın yüzü!
Tükenişlerin mezarlığını sarsar anıların sesi
Geceye ağır gelir heybemdeki yıldızlar!

Zalimin sohpet molası
Benim ise yüreğimin sancısı
Aklıma kement atıyor
Çürüyen düşlerde cellat suret
Ay doğmamış gece sinesinde
Can çekişiyor bir kelime bir sözcük

üzerine gün örüp dün diye unuttuğum
akılımın ters köşesi ayak bastığım
ürperiyor gözlerim
geçişlerinde es geçtiğim duygular
mutluluğa tanık
yüreğimin sır odası günaydın

Ayrılığı gördüğüm bir bakış
Alevlenmiş bir ok gibi saplanır bağrıma
Şehre dar gelen sokaklar gibi
Ruhum sarmalanır bedenime
Hele birde yoksan o an yanımda
Acıyı sökebilmek için

İmrali plan yapmasın asın şu vampiri
Dökülmesin toprağıma elinin kiri
Ağlıyor toprak ağlıyor ana rahmi, ağlıyor
Bırakın Avrupa beğenmesin bizi!

Suçsuz asmadınız mı Denizleri

Bulutların neden ağlıyor
Cevap ver ey gökyüzü
Ey yar titrettiğin dağlar mı
Bu sel içine akıttığın yaşlar mı
Bak gör perişanlığımı
Saçlar dağınık

Suskunluğunda neden ağlıyor
Cevap ver ey yanlızlık
Ellerin kolların bağlı
Duvar örülmüş her yan siyah
Ustura ağzı paslı çivi
Dişlenen söz

yaşanan önceler bu kadar mı boştu
loş tarih koridorunda oturdum ağladım
his dünyasından başımı okşadı bir gölge
değerini günden güne daha iyi anladım

derinden derine yuvarlandım düşünce delhizine