Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Eser boran silinir ayak izlerin
Hoyratça saldırır kar fırtınası
Havam bozlak düşersin gün ortasına
Dolanır dolaşır günler dönüşüm sana
Özlemine susuz kalır gönül deryam
Sıla gelini umutlarım yelken açar

Dili olsa idi mezar taşının
Çiçeksizliğin dikenleri batar mıydı
Geri dönülmezliğin soğukluğuyla
Sarmalar mıydı çınarları hasretler

Ömründen çalınan yaşam mı toprağımda ki nem

Unuturum dedim unutamadım
Boğuldum anılardan kurtulamadım
Hayalin sürükledi çıkmaz sokağıma
Uzattım elimi tutmadın
Feryat ettim duymadın
Umutlarım dökülüp saçıldı

Unuttuğunu sandığın anda
Uçur bir uçurtma gel yanıma
Yangınlara düştüğün anda
Hatta uyumsuzluk uykusunda
Dokun siyahın gizemine
Dokun gecenin notlarına

Güz gönlünü avutmaz göz suyu
Minicik başında tepsi tezgahı
Halka halka yaşamın çaprazı
Tezgah yastığında binlerce düşü saklı
Susam kırıntısına benzer yaşları

Çat kapı girdin ruhuma
Vur vurda öyle git
Git git dönülmez uzaklara
Gözyaşım olsun yol
Hüsranlı bekleyişimin buluşma noktası
Git gitme dedıgım anda bile

Yorgun dalgalar gibi dalıversem kıyına
Rüzgar susup gözlerin sana anlatsa beni!
Yenik düşsem ormanda bir sararmış kayına
Esip gül nefesin güneşe atsa beni’
Yıldız yağmuru yağsa
Hüznü boğsa bu gece!

Dalsam buğulu bakışlarına
Kalsam uzansam saçlarına
Gamzen pınar olsa içsem
Kevser’im olur musun.?

Dalıp dalıp gitsem yoluna

Gözlerimde dolanan ayışığı şelalesi
Yaprağın ürperişi
Toprağın seğrimesi

Sende buldum efkarı
Rüzgarım sen

Sözünü tutmayan dudaklarında
Yalanla dans ediyor gülüşlerin
İçime süzülen nefesinde
Eserken sevda ateşin

Öp beni bir nefes gibi sessiz