Nurten Tarım Şiirleri - Şair Nurten Tarım

Sana senden şiirler yazacağım

Karınca duasında sudelenecek

Toprak gözlerimde filizler

Beyaza ağlayan cenin duygular
Varlık dileğim nefsime ve nefesime yeminli
Adım adım yıkılıyor intihar rayında kumdan kaleler

Aşkın inancını bozan ayrılık
Bana güllerin beyazını verme

Uçabilseydim düşlerinin kadını olurdum

Rüzgarım olur muydun eteklerime tutunan

Saklanır mıydın yağmur kokulu kırlarda

Zaman tezgahında yaşam kördüğüm olmadan
Görün artık
Ülkemin üzerine kefeni biçilmiş oyunları
Titriyor tenim
Üşüyor şehitlerin gözyaşları
Bu savaşla söz dinlemez oldu zamanlar

Git gidebildiğin kadar
Kırıldı aynam sırçasın
Yansıman yok güneşe nede aya
Git beni bende bırakarak
Bahar kokmuyor yağmurlar
Bir damla gözyaşımda boğuldun

Kendime yağıyor feryat gecikmeler
Nefretimde zaman yargıları
Koynunda tanımadığım iplenmiş bittiler!

Gönüllü olmadım mı sana?
Sitemim de kasım yağmurları

Nefes darlığı çekti kırılan gönlüm
Nefsin bulanık sularına düştü gözlerim
Düştüm düne,yollar sapa dönemedim
Çarptım böldüm kırıkları toplayamadım!

Ufka genişledi kelimeler,cümle kuramadım

Hasreti yapraklara yazan
Düş kıran çöl akşamları
Kimi ateş olup yaktın
Kimi de görüş günü deyip
Damla olup sürmelendin gözümde
Anarken aşkı Ferhatlaştı dağlar

Erişilmez bir uçurum
Ve ağıt yakan yagmur
Anılar koynunda gözlerimde bir adam
İncilenmiş gözyaşında sabır

Üzerimde

Sevdamın gül seherinde aldın sevdiğimi
Nazlı çiçeklerle donandı cümle alem
Düşlerim umutlarım pare pare
Kalakaldım biçare
Sanki kan düştü aya
Mutluluğun gözlerini bir hicran bürüdü