Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

İki kişilik bir oda.
Bir hastanenin odası.
Yataklarda iki yaşlı.
İkisi de kalp hastası.
Biri camın kenarında,
Diğeri kapı arkası.

Birkaç derviş, bir tekkede,
Ermiş, bilge bir kişiye.
Merak edip te sormuşlar.
“Gerçek dostluk nedir? ” Diye.

Gerçeklerle, sahteleri.

Bir zamanlar Afrika’da.
Hüküm sürdüğü ülkede.
Mutlu bir Kral yaşarmış.
Bu Kral’ın sarayında,
Çok sevdiği dostu varmış.

Hicran dolu bir mevsim yaşıyor günlerimiz.
Sineler çoraklaşmış açmıyor güllerimiz.

Hazana döndü mevsim, aylar Muharrem gibi.
Yasla buruk dudaklar, bir girdap ki yok dibi.

Kulak ver ilahi sese.
Cami açıktır herkese.
Erteleme son nefese.
Gel camide buluşalım.

Güneşin doğup batarken.

Ben muhtacım Sen ganisin.
Güzel Mevla’m geldim Sana.
Ben güçsüzüm Sen hamisin.
Güzel Mevla’m geldim Sana.

Ararım Seni her yerde.

Sen olgun ol başak gibi.
Gök ekini biçme oğlum.
Büyüklere saygı göster,
Önlerinden geçme oğlum.

Senden yardım isteyene,

KÖYÜME ÖZLEM

Küçükşapçı derler benim köyüme.
Ben köyümün yokuşunu özledim.
Gelin kızlar çeyiz düzer düğüne.
Yastığının nakışını özledim.

Sen canların cananısın.
Dertlilerin dermanısın.
Enbiyalar Sultanısın.
Peygamberim Nur Muhammed.(sav)

Medine Mekke’ye bakar.

Unutma! Dünyaya geldiğin zaman.
Adın konurken, kulağına okundu ezan.
Ömür; kamet ile namaz arası kadar bir an.
Namazın kılınacak elbet, verildiği gün salan.
Uyan ey gafil nefsim. Uyan, uykudan uyan!