Nurettin Sevim Şiirleri - Şair Nurettin ...

Hicran dolu bir mevsim yaşıyor günlerimiz.
Sineler çoraklaşmış açmıyor güllerimiz.

Hazana döndü mevsim, aylar Muharrem gibi.
Yasla buruk dudaklar, bir girdap ki yok dibi.

Sevda çeken gönlüm gibi,
Geceler gamlı ve karanlık.

Vakit gecenin yarısı,
Herkes uykuda ben uyanık.

İki kişilik bir oda.
Bir hastanenin odası.
Yataklarda iki yaşlı.
İkisi de kalp hastası.
Biri camın kenarında,
Diğeri kapı arkası.

Rebiül evvel ayı,
On ikinci gecesi.
Vakit sabaha karşı,
Günlerden Pazartesi.

Mekke’de küçük bir ev.

Kulak ver ilahi sese.
Cami açıktır herkese.
Erteleme son nefese.
Gel camide buluşalım.

Güneşin doğup batarken.

Ben muhtacım Sen ganisin.
Güzel Mevla’m geldim Sana.
Ben güçsüzüm Sen hamisin.
Güzel Mevla’m geldim Sana.

Ararım Seni her yerde.

Birkaç derviş, bir tekkede,
Ermiş, bilge bir kişiye.
Merak edip te sormuşlar.
“Gerçek dostluk nedir? ” Diye.

Gerçeklerle, sahteleri.

Bir zamanlar Afrika’da.
Hüküm sürdüğü ülkede.
Mutlu bir Kral yaşarmış.
Bu Kral’ın sarayında,
Çok sevdiği dostu varmış.

Unutma! Dünyaya geldiğin zaman.
Adın konurken, kulağına okundu ezan.
Ömür; kamet ile namaz arası kadar bir an.
Namazın kılınacak elbet, verildiği gün salan.
Uyan ey gafil nefsim. Uyan, uykudan uyan!

ÖMÜR DEDİĞİN

Geçip gitti bu ömrümüz.
Gözün yumup açmış gibi.

Ömür; kafesinde bir kuş.