Nurcan Göksel Şiirleri - Şair Nurcan Göksel

Nurcan Göksel

Kayboldu
posta pulları,
kayboldu
sevinç dolu
mektuplar...
Kayboldu

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Bir gelinciğin
dudağındaki kan,
Kızıl sabahlarda
her çiçekte
yaşamın gözyaşları...

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Eski bir tanrıça gibi
Soğuk ve yalnız
Ve zamanın içine hapsolmuş…
Kocaman bir taş,
Dipdiri ve mağrur…
Durağansın,

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Bir garip intihar benim ki
atlayıveriyorum
yaşamın ta içine
tutamıyor hiç kimse!
Boğuluyorum
bir duru suyun içinde,

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Kırılan bir oyuncağın
parçası gibiyim!
Ekleniyorum
ait olduğum yere,
ne çare!
Büyük ayrılığın

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Ölüler konuşur mezarlıklarda
Sesleri selvilere emanet
Görürler belki kimbilir
Her gözyaşımın ardından duaya uzanan ellerimi
Baktım koskoca bir deniz sanki
Rengini değiştirmiş

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Yürüyorum,
Durmadan yürüyorum.
İçimde isteklerimin
Marşı.
Yüzümü deliyor
Rüzgarın

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Küçük renkli bir kuş konar
Zifir karası kederlerimin üzerine
İlk o görür
Ölen ve öldüren kim
İlk hıçkırıklarımı ilk o duyar
Katar sesine hüzünlerimi

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Yalnızlık uzak bir şehir,
Yağmur geceler boyu…
Çoktan unuttum!
Rüya kattığım uykuları…

Yalnızlık uzak bir şehir,

Devamını Oku
Nurcan Göksel

Biraz dayan!
Minik kuş…
Biraz dayan!
Minik başını
kanadının altına
saklatan ayazları

Devamını Oku