Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Sonra da ; gezintideki bir bulut
usanır da , yersiz isyanımızdan ;
haykırır var gücüyle :
Ne biriktirdiniz bende ki !
Ne yağdırayım üstünüze !!!.

Toprak altındaki hayat;
beton arasından
bir fidanı fışkırtmaya gücü yetiyorsa;
hayat sensin
bir ışık hüzmesi, bir soluk, yetecektir
yeniden yeşermene.

Aramasam da seni ,
köşe bucak yıllarca
bu heyecan bu dua
içimde sönmeyen özlem ateşi

Bir kalbi fethetmek;
Bazen susup onu;
dinlemekten geçer.

17:27 20.12.2016

Uzun yaşamak sevgisiz bir yürekle,
ne öğretir ne tat verir ki?
neden doyasıya yaşamaktan korkar;
kalbinin kat kat derinine saklar insan
dilemeye çekimserdir ümit yüklü dileklerini?
kimlerdir vuran ellerine neyin pahasına?

Öyle bir hale geldik ki;
uzasın geceler
sabahlar olmasın
uyanmayalım uykumuzdan
diyecek haldeyiz...
koskoca dünyada;

Maden iscileri cesur insanlar,
Yavrularina yuvalarina
Bir lokma ekmek götürmek icin
Daha attiklarin ilk adimlarinda
O gün icindeki geceye,
Diri diri mezarda kalmayi bu sonu göze alanlar..

oysa bir kaç yağmur damlasıydı;
dudağına damlayan;
ve yaşama dair bir roman yazan.


16:15 08.02.2016

Bir rüzgar esmeli aniden uzaklardan,
Adi sani duyulmamis bir rüzgar
Usulca dokunmali omzumuza
Gercek bir dost eli gibi.

Ve, kulagimiza Bir müjde fisildamali

bir sancı dolaşır kanında;
sebebini ister
aşka geç kalmışlığın pişmanlığına say;
istersen tüm suçu
ona koşmaya dermanı azalan dizlerine yükle:
ama bu yürek varya;