Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Zümrüt’ taşlı bilezigi vardı ,
yeşil gözlü melek yüzlü
genç kızın kolunda :
Her fırsatta gösteriş ederdi
Onu; hediye eden büyüklerine:

yaprak mı ömrüm;
savrulan fırtına önünde?
paramparça perişan biçare.
ne başarısı vardı ki şu kalbimin;
atışlarıyla zamanı doldurmaktan başka
en büyük düşmanlıkla seni kaybettirip

Ölünce: ardımda paralı ağlayacaklar
tutmak istemediğim için; parayı sevemedim:
Zaten;
para da beni sevemediya.

büyük çaba sarfederek,
aşılır dağ ova
yalanlarla gerçeklerin
karışık öğütüldüğü
o değirmene ulaşmaya.

Şurdaki boşluğa da;
bulutlar çiz usta:
Birbirini takip edecek güçlü damlalar;
vicdanların pasını söküp alsınlar.

18:13 01.01.2017

Kalp çağlıyor heyecanlı
vakti saati gelmiş belli hiç uyur mu ?
yatağındaki su gibi dalgalanıyor
yönünü bulmaya uğraşıyor...

Uzak kentlerde bulunmak
ayrılıga bahane,
Gönüller’ sarmaşık misali
sarmışken birbirini.
Her kentte küflüdür dar
eski taştan sokaklar,

Hüzünden payını almış bir kalp;
aralar perdesini
gerçeklere açar penceresini.

13:42 02.08.2016

Hayatın derdi çokta ;
az degildir neşesi :
paylar dağıtılırken

Adaletlice kardeşçe paylaştığımız;
acılar değilde;
mutluluk olsaydı keşke.