Taş zillerin içinde kömür,
Havada bataklık,
Ziller arasında deri kıyafetli anılar,
Ve adil bir şekilde gizlenen bir kadın gözlerini bir ara kırptı.
Vahşi domuz göğsünün üstüne son kez baktı,
Yabani kuşlar yavrularını göğe çıkartır,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta