Kaç vakit aşka nöbetim?
Kaç zindan gece gözlerim açık?
Çiçek açar diye sevda dalını
bekleye bekleye kaç mevsim geçti?
Umutla beklerken yarını
bir ömre bedel
esip gitti gençliğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




AAAAaaaa kimler varmış?..:)))))))
Bu gece uyku nöbeti senin
Ben alıyorum uykusuzluk nöbetini üstüme,
Can uykularında seni seyredeyim....:))))))
Şiirinizi okurken Ahmet Arif okuyorcasına tad aldım,dizelerinize sağlık..
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta