Niyet Satarlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Meydan yeri, bomboş kalsa bedava,
Eksik pulu, çürük mala katarlar,
Altın tasta, şerbet sunsan o dava,
Bedel biçip, hurda niyet satarlar.
*
Garip gurebaya, çalım satarak,
Tepeden bakmayı, hüner sanıyor,
Yalan dolan sözü, gerçek tutarak,
Bozuk düzen, çarka hemen kanıyor.
*
Abuk subuk sözden, destan yazılır,
Tenekeden kılıç çeken efeler,
Su yolunda, susuz kuyu kazılır,
Kuru gürültüyle, dolar küfeler.
*
Padişahım derken, çoban çıkarlar,
Çürük tahta ile, köprü kurarak,
Ufacık dalgadan, bendi yıkarlar,
Körpe filize, sert balta vurarak.
*
Akılsız turnalar, güneşe uçar,
Tavuğu tilkiye, bekçi kıldılar,
Sivrisinek bile, aslandan kaçar,
Karıncayı, büyük deve sandılar.
*
Eften püften, sebep bulup coşarak,
Delik kovalarla, derya taşıdı,
Düz yollarda, şaşkın şaşkın koşarak,
Kel kafada, bitmez saçı kaşıdı.
*
Cahil cühelalar, alim geçinir,
Aynaya bakmadan, caka satıyor,
Karga, bülbül olmak için didinir,
Çamura bulansa, gülüş atıyor.
*
Gündüz vakti, fener elde gezenler,
Yıldızları, çakıl taşı saydılar,
İpe sapa gelmez, oyun bozanlar,
Saman alevine, yatak yaydılar.
*
Harman yeri donsa, buğday aramaz,
Tekerleği kare yapsan, gidiyor,
Boş çuvala, vursan diksen yaramaz,
Hesapsız kasaplar, iflas ediyor.