Niyaz Şiiri - Bekir Şahin 2

Sürünmekten bir türlü yürümeye geçemeyip
Her seferinde yüzüstü kapaklanan ben
Debeleniyorum çok zamandır...
Ey rahmet eli,
Tut elimden kaldır !

Toz toprak...
Sıcak...
Sicim gibi,
Ne varsa yağdır !
Kirlerimden
Çamurlarımdan arındır !

Hayalim,
Özlemlerim, hep aşktır...
Göğsümü genişlet
Ve beni
Uçsuz bucaksız
Işıl ışıl
Masmavi bir okyanusa ulaştır !

Aramızdaki perde,
İçimi dışımı kaplayan işte bu yaralardır...
Boş bir kağıt
Bembeyaz bir çarşaf
Hediye paketini bir masada açar gibi
Bütün muammaları
Bütün ilmekleri
Ortalıktan kaldır !

Gözümü,
Tatlı bir rüyaya daldır,
Gönlümü bir bala yandır...
Derken
Ağrısız sızısız
Ilık süt tadındaki
Güneşli bir sabaha uyandır !

Ben kimim ki
Asi... Serkeş...
İstemeye ne hakkım ne de yüzüm vardır...
Öyle bir çöz
Öyle bir çiz ki çizgiyi
Beni bile inandır !