Nisari Özdoğan Şiirleri - Şair Nisari Öz ...

Ne hallere düştük,utanıyorum.
Türk milleti sanki vatanda parya.
Gayrı millileri ben tanıyorum.
Zilleti bir şeref sayanlar var ya!

Bir sülük misali asalak, kurnaz.

Üç adımlık bir yoldayım.
Sonsuzlukta ne hükmü var?
Serçe gibi bir daldayım.
Benden gayrı küçük mü var?

Yolum ya bitti, ya biter.

Var mı şu dünyada murada eren.
Sevgi bahcesinin gülünü deren.
Böyle bir güzeli bana gösteren;
Tesadüf mü, şans mı, kader mi bilmem.

Gönül o güzeli yârim sanıyor.

Ruhumun parçası canımın içi
hayatım,servetim,şekerim yavrum
Dünya'da en müşkül gurbet kahrını
İnan senin için çekerim yavrum

Hayalim umudum hep senin ile

Kader atmış seni dağlar ardına.
Ağlamak olmaz yiğidin merdine.
Yaban ellerinde gurbet derdine,
sen deyil dayanmaz dağlar yiğidim.

Çıkmış yola birkez, dönmek zor gelir.

Atiim karanlık, yolum ipince
Kimseye kahrım yok, felekten gayrı
Ümidim kalmadı, kahve içince
Fal için tuttuğum, dilekten gayrı

Derman diye, çok ağıya yapıştım

Bir sevgi düşledim ömür boyunca.
Bir Sultan kalbimi alıp gidiyor.
O sultanı yar yerine koyunca,
Gönlüm hülyalara dalıp gidiyor.

Elbet o bir sultan, beni nedecek,

Bazan durgun, bazan deli esersin.
Her ütülüşünde şansa küsersin.
Zarar çıksın; daha oynamam dersin.
Tedavisiz senin derdin kumarcı.

Helal kazançları sen kuruttun mu?

Bir yudum suya geldim, beni daha yandırdı.
Beynimde binbir şimşek, çaktı bu kuru çeşme.
Niceler konuk edip, abusuna kandırdı.
Kimbilir kaç asırdır, aktı bu kuru çeşme.

Bir kuru yalak kalmış, bir halka; su tasından.

Kuram derken harabettim bendimi.
Yıkıldı oluğum, bağlayamıyom.
Tanıyamaz oldum, kendi kemdimi.
Gülmeyi unuttum, ağlayamıyom.

Ben deva ararken dertlere daldım.