Nineme mektup Şiiri - Bülent Ersin Coşkun 2

Neleri verirdim neler, seni görmeye
Açıp kolları sarsaydın eskisi gibi
Can atardım koşa koşa sana gelmeye
Sarıp bağrına bassaydın eskisi gibi

Gözlerimi yumup da, kaybolsam zamanda
Açınca da olsam, kapındaki harmanda
Kayboldum ninem iki kapılı bir handa
Sesini duysam, kızsaydın eskisi gibi

Tandırın şurtlarına vursaydın lavaşı
Yanında olsaydı tereyağla lor tası
Silinseydi nineciğim, midemin pası
Dürümü dürüp sarsaydın eskisi gibi

İstkanlarını koysaydık bakır siniye
Doldursan ağartıyı, torunum ye diye
Namazı yetiştirmek için ikindiye
Paharda abdest alsaydın eskisi gibi

Yine gözlerime baksaydın derin derin
Görünseydi, gönlümde ki sarayda yerin
Çayırda otursak, esseydi serin serin
Saçlarımı okşasaydın eskisi gibi

Küp içinde gendimeye parayı saklar
Yorgunluktan oturduğu yerde sayıklar
Nasırlanmış ellerin, çatlamış ayaklar
Koyunlarını sağsaydın eskisi gibi

Hasret kör düğüm, unutmam ölene kadar
Ne sen gelirsin nede ben, aşılmaz duvar
Ah nenem, sevmekten büyük sermaye mi var
Dualar edip dursaydın eskisi gibi

Beraber vursaydık tarlalarda yığını
Bir kez daha görseydim, beni sardığını
Doya doya öpsem, elini ayağını
Derdime derman olsaydın eskisi gibi