Dostum hacı Şiiri - Bülent Ersin Coşkun 2

Benim eski bir dostum var dini bütün Hacı
İslam'a hizmet idi hayatının amacı
Aklıma geldi oturup yazayım dedim
Garip garip olaylar hem komedi hem acı.

Bir gün Hacı, gidip bir mürşide mürit olmuş
Yürekten teslim olup diz dibine oturmuş
Mübareğin, öğle bir yapışmış eteğine
Gece gündüz durmadan arkasından koşturmuş

Arabasıyla emrinde cami cami koşuyor
Cemaatler dizi dizi, saf olmuş taşıyor
Bizim Hacı çok mutlu, bir tek kanatları eksik
Şehir şehir dolaşıp, dağı taşı aşıyor

Bir şeyler söyleyip uyarsam dedim, adam sandık
Dedi "mübareğe söylenme, olursun zındık"
Hacı yakıp yıktı kesti ipleri ortadan
"Tutmasak şeyh eteğinden cehennemde yandık"
Kesti selamı sabahı hatırımı sormuyor
Beni bir yerde görse, hiç oralı olmuyor
Baktım adam uçmuş ta cennetin köşklerine
Hani haklıda cennetlikleri arıyor

Bir gün kahveye girdim birazcık oturayım
Birini bekliyordum, biraz burda durayım
Bir baktım bizim Hacı, geldi benim masaya
Buyur dedim, çay aldım, hatırını sorayım

Dedi hiç sorma gardaş, adam bizi aldattı
Gezdiği camilerin hepsinden para aldı
Derneklerle anlaşıp toplamış paraları
Boğazın karşısında, apartmanı yaptırdı

Meğer adam bizim gibi safları yolarmış
Tavuğun aptallığı, tilkilere yararmış
Burnundan soluyor Hacı, sinirden kıpkızıl
Hem de nasıl sinir ki, kulakları morarmış

Dedim, Hacı söylesem mübareğin adını
Yermiyim ki rüyamda kuvvetli tokadını
Dedi bırak yakamı bana olanlar olmuş
Uy o mübareğin, anasını avradını