Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Kalbin Sırrı

Aşka dokunmak
sessizliğe dokunmaktır aslında
Bir bakışla başlayan
sonsuz bir yolculuktur

Kalbin Unuttuğu Sokaklar

Kalbin unuttuğu sokaklardan geçiyorum
adını unuttuğum bir annenin sesi çalınıyor kulağıma
Bir pencere aralığından gelen dua gibi
ya da kurumuş fesleğenin kokusu gibi

Kalem

Değil mi ki, boynu bükük bir cümle sayfaya düşünce, yaralanır alfabe!

Ey ayrılığı yazan kalem, bilmez misin tutuşur sayfa,

Kanadımda Sen Varken

Kanadımda sen varken
rüzgâr başka eserdi
Gökyüzü daha derin
uçurumlar bile daha nazikti

KAPI

Şimdi şu karşımdaki kapı
ardına kadar açılsa,
önce çocukluğum girer içeri.
Ayağı çıplak,

Bahê’ye Mektuplar
Kırmızı Çoraplı Ağıt

Görmedin Bahê…
Annenin gelişini görmedin.

Bir sonbahar akşam üstü;
Bir anne üç çocuğu ile birlikte Mardin sokaklarında yürürken, hedefi olan manastıra yaklaşır.
Oğlu İbrahim'i manastır avlusuna bırakır, en kısa zamanda gelip seni alacağım
Kırmızı çoraplarindan tanırım seni, söyler ve oğlunu bırakıp, iki kızının ellerini tutar, gözyaşı içinde hızla uzaklaşır oradan.
İbrahim küçük, sahipsiz, çelimsiz, 6 yaşında bir çocuk. Annesi "Bekle!" demişti bekleyecekti!
Belki de beklemek hiç bu kadar acı, bu kadar sonsuz olmamıştı.

Kırmızı Çoraplı Melek
‎
‎O gün,
‎sokak sessizdi,
‎ve senin adımların çıplaktı hayatın taşlarında.
‎Bir yerlerde annen vardı,

Ben Nemrut un kızı değildim!..
Ama sen, İbrahimin oğlu oldun ve kırdın içimdeki putları...
Şimdi seyreyle gözlerimde doğan güneşi, ellerimde eriyen kutupları..

Nimet Öner

Gri bir hüzün düşüyor akşamın kızıl percemine
Saatin kalp atışları, nabzımın ellerinden tutup
Zamansızlığa taşıyor, tüm cümlelerimi..
Dilsiz sözsuz kalıyorum avaz lar içinde
Geceye taşıyorum  akşamdan kalma özlemlerimi
Yolsuz ayaksız kalıyorum  vuslat lar içinde