Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

Yelkovan akrebi kovalar durur…
Zaman sonsuzluğa akar Bağdat’ta…
Acıyla bilenir öfke ve gurur
Gözler nemli nemli bakar Bağdat’ta…

Asırlık camiler boynunu bükmüş

(Bağdatlı çocuklara özür niyetine! ...)

Bağdat’ta çocuklar kelebekler gibi kanatlıdır,
Coni cehenneminden cennete uçmak için…
Orda takvimlerinde bahar yoktur çocukların
Simsiyah bir örtü serilir bembeyaz yüzlerine

Dağılır yuvası bağımlıların
Bağımlılık özgürlüğe engeldir
Bozulur havası bağımlıların
Bağımlılık özgürlüğe engeldir

Zehirden uzak dur, insanca yaşa

Mart ayı gelince toprak uyanır
Baharı müjdeler Nevruz Bayramı
Yağmur yağdığında yaprak uyanır
Baharı müjdeler Nevruz Bayramı

Bahar geldiğinde coşar gönüller

Bahar nedir bilmezdim, baharı sende gördüm
Yüreğim buz tutmuştu, ilk nârı sende gördüm
Zifiri gecelerde mehtap oldun göğümde
İçim dışım geceydi, neharı sende gördüm

“Balıkesir’in eşsiz doğasına
ve gül yüzlü insanlarına…”

Seni vasfetmeye lügatler yetmez
Şanlı bayrağımda al Balıkesir! ...
Gözümün önünden hayalin gitmez

Hep böyle gülsün gül yüzün!
Bana iyi geliyorsun!
Uzak dursun senden hüzün!
Bana iyi geliyorsun!

Varlığın teselli bana

Su misali akan zaman...
Bana seni hatırlatır
İçime çektiğim duman...
Bana seni hatırlatır

Menzile varmayan yollar

Gündüz hayalimdesin, geceleri düşümde
O ipeksi gölgeni sürüklerim peşimde
Hasret nöbetim başlar, ben her akşam böyleyim
Hüzünler filiz verir istemsiz gülüşümde

Gölge gibi peşimdeydin
Ben hiç sensiz kalmadım ki!
Gece gündüz düşümdeydin
Ben hiç sensiz kalmadım ki!

Saatleri kuran sendin