Geldi benim de sıra y/aşı
Aşı yaptırayım derken
Gözü çıkarıp
Aldırmak istemem kaşı
Ha aşısız ha aşılı
Sonunda konacak musalla taşı
Var git yarime.
Bir yalan söyle.
Yalandan kim ölmüş ki.
Bakalım hangi yalana inanacak.
Var git yarime.
Ve sonra ne mi oldu ?
Karlı yollar açıldı
Buzlar çözüldü
Kuşların kanayan kanatları sarıldı
Umuda salındı
Bin atlı ikinci dünya savaşından galip döndü
Duman mı kaçtı gözlerine ?
Hayır, ağlıyorum anne
Ama neden ki ?
İstediklerini aldım ya kuzum
Ölüm var, madem
Yere batsın böyle maden
Gitme baba n'olur
Sensiz yaşayamaz
Ne ben
Ne de annem...
Ne ustayım, ne bekçiyim, ne inşaatta işçi.
Ne avukatım, ne öğretmenim, ne de dişçi.
Meteliksiz,
Yevmiyesiz bir şairim.
Bileğimin gücü, alnımın teri, az da olsa emeğim.
Üç yüz altmış beş gün geldi geçti
Yokluğun Kerem gibi dağları deldi geçti
Kavuşalım diye gözlerim yollarda
Gönlüm yüreğime umutlar biçti
Ooof ooof gelmedin
Allah kahretsin
Radyo da güftesi buruk ölmeyen şarkılar
Zeki Müren söylüyor
Kemanlar öyle içli
Ud’lar öyle dertli ki
Yanaklarımdan ince ince yaşlar süzülüyor
Radyo da güftesi buruk ölmeyen şarkılar
Zeki Müren söylüyor
Kemanlar öyle içli
Ud'lar öyle dertli ki
Yanaklarımdan ince ince yaşlar süzülüyor
Bir kuş gibi titrer bedeni
Üşürdü
Odun kömür nasıl alacağını düşünürdü
Bir ayağı aksak yürürdü
Yağmurlarda karlarda gidemez bakkala
Kaç gün önceden aldığı ekmeği bölüşürdü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!